UVS verspeelt in twintig minuten een gouden kans

Soms zegt een uitslag alles. Soms juist helemaal niets. De 4-3 nederlaag van UVS op bezoek bij CSW viel zaterdag in die laatste categorie. Want ruim zeventig minuten lang leek er weinig aan de hand voor de ploeg van trainer John Hage. UVS controleerde, vocht, creëerde en stond op het punt een enorme stap te zetten richting de bovenste plaatsen én de nacompetitie. Tot twintig minuten totale chaos alles veranderden.

Het was precies het soort middag waar voetbal meedogenloos kan zijn.

Vanaf de aftrap zat UVS goed in de wedstrijd. Al vroeg kreeg de ploeg kansen via Wolters en Adima, waarbij de lat een vroege Leidse voorsprong nog in de weg stond. Aan de andere kant moest doelman Jansen alert optreden, maar UVS oogde volwassen en gevaarlijker dan de thuisploeg.

Na zeventien minuten viel de verdiende openingstreffer. Tomas Tavilla dook op het juiste moment op en schoot de 0-1 binnen. Het paste bij de openingsfase waarin UVS verzorgd voetbalde en controle had over het duel. CSW bleef dreigend via standaardsituaties en opportunisme, maar UVS hield stand. Zelfs toen Adima even geblesseerd leek uit te vallen en CSW de paal raakte, bleef de Leidse ploeg overeind.

Met een 0-1 voorsprong ging UVS rusten. Terecht ook.

Maar zoals wel vaker dit seizoen kreeg UVS na rust moeite om het duel definitief naar zich toe te trekken. CSW kwam agressiever uit de kleedkamer en profiteerde na zes minuten van onoplettendheid achterin: 1-1. Even leek het duel te kantelen, zeker toen de thuisploeg ook nog de lat raakte.

Toch herpakte UVS zich knap. Daan van der Zwaan, koud in het veld, zette de bezoekers na een schitterende actie en assist van Van Kempen opnieuw op voorsprong: 1-2. Op dat moment leek UVS onderweg naar een enorme overwinning op een directe concurrent.

Maar daarna stortte het volledig in.

Waar UVS lang stabiel oogde, veranderde de slotfase in een aaneenschakeling van persoonlijke fouten en defensieve cadeaus. Eerst viel uit het niets de 2-2 na balverlies achterin. Nauwelijks bekomen van die klap gaf UVS opnieuw veel te makkelijk ruimte weg en stond het ineens 3-2. Alsof het nog niet genoeg was, volgde kort daarna ook de 4-2. Drie tegentreffers in amper zes minuten tijd. Onvoorstelbaar voor een ploeg die daarvoor juist zo volwassen speelde.

De frustratie langs de lijn was voelbaar. Niet omdat UVS werd weggespeeld, maar juist omdat het zichzelf versloeg.

In blessuretijd kreeg UVS nog een strafschop. Bart van der Weijden schoot de 4-3 binnen, maar verder kwam de ploeg niet meer. Na het laatste fluitsignaal bleef vooral ongeloof over.

En dus overheerst vooral frustratie bij UVS. Niet omdat het voetbal slecht was, integendeel. Grote delen van de wedstrijd liet de ploeg zien absoluut mee te kunnen met de bovenste ploegen in deze klasse. Maar op beslissende momenten brak UVS zichzelf op.

Ook in de stand zijn de gevolgen voelbaar. Met nog twee wedstrijden te spelen blijft UVS in de race voor de nacompetitie, maar daarvoor moet de ploeg wél bij de bovenste ploegen eindigen óf een periodetitel. En juist daar wringt het nu. UVS heeft momenteel geen periodetitel in handen en is dus afhankelijk van een hoge klassering op de eindranglijst om alsnog een ticket voor de nacompetitie te pakken.

Dat maakt de conclusie helder: UVS heeft het nog volledig in eigen hand. Met twee wedstrijden te gaan is de opdracht simpel geworden. Alles winnen!

Na zaterdag weet UVS echter één ding zeker: als de nacompetitie alsnog gehaald wordt, zal dat vooral moeten gebeuren door minder fouten te maken op de momenten dat het seizoen daarom vraagt.

klik hier voor het fotoverslag van Jack Wolters