14 maart 2026

Wie via de A9 Alkmaar binnenrijdt, kan het bijna niet missen: het imposante AFAS Stadion dat langs de snelweg oprijst. Nog geen twee kilometer verderop ligt echter een heel andere voetbalwereld. Verscholen in de Alkmaarderhout bevindt zich het sportcomplex van CSV Jong Holland, op een plek waar historie en contrast samenkomen.

Ooit was AZ hier letterlijk de buurman. Inmiddels is rondom het terrein een moderne woonwijk verrezen: strak, nieuw en eigentijds. Het contrast met het complex van Jong Holland kan bijna niet groter. Hier hangt nog altijd de sfeer van vroeger.

Het sportpark ademt nostalgie. Het voetbalveld ligt midden in een paardenrenbaan waar nog regelmatig races worden gehouden. Wie naar het veld loopt, steekt letterlijk de renbaan over. Voetbal op een plek waar verleden en heden elkaar raken – en waar deze zaterdagmiddag ook nog eens een wedstrijd op het programma staat vol spanning.

Veel Leidse steun

UVS kon rekenen op een grote schare supporters uit Leiden die de reis naar Alkmaar hadden gemaakt. Zij zagen hun ploeg een uitstekende wedstrijd spelen tegen de koploper. De mannen van trainer John Hage vormden opnieuw een hecht collectief: strijdlustig, gedisciplineerd en met zichtbaar plezier. Een genot om naar te kijken.

Bliksemstart UVS

UVS begon scherp. Al in de zesde minuut leek de openingstreffer te vallen, maar de vlag ging omhoog wegens buitenspel. Twee minuten later was het alsnog raak.

Roemer Buis bleef knokken voor een ogenschijnlijk verloren bal, hield het overzicht en legde terug op Tomas Tavilla, die koel afrondde: 0-1. De Leidse supporters langs de lijn sprongen op van vreugde.

De voorsprong gaf UVS vertrouwen en de ploeg bleef de bovenliggende partij. Toch viel uit het niets de gelijkmaker. Na twaalf minuten werd een voorzet van Jong Holland in één beweging schitterend op de schoen genomen. De bal vloog onhoudbaar hoog achter doelman Gijs Jansen: 1-1.

Een moment van pure klasse, maar het was ook ongeveer het enige gevaar van de Alkmaarders in lange tijd.

Gemiste kansen

Daarna nam UVS het initiatief weer volledig over.

Amrani kreeg een enorme kans toen hij één op één met de keeper verscheen, maar miste net de scherpte in de afronding.
Even later werd diezelfde Amrani duidelijk onderuit geschopt in het strafschopgebied. De Leidse bank sprong op voor een penalty, maar scheidsrechter M.R. van Twiller liet doorspelen.
UVS bleef aandringen en kreeg meerdere kansen op rij.
Tavilla kopte een voorzet rakelings over de kruising.

Vlak voor rust volgde misschien wel het meest bizarre moment van de eerste helft. Uit een corner schoot Bart van der Weijden hard richting de bovenhoek, maar doelman De Jong tikte de bal fenomenaal uit de kruising. De rebound viel voor Tetteroo, die de bal panklaar neerlegde voor Buis – maar tot ontzetting van alles wat blauw-wit was ging de bal naast.

Met 1-1 werd de kleedkamer opgezocht.

UVS blijft drukken

Ook na rust bleef het spelbeeld hetzelfde. UVS dicteerde, Jong Holland loerde op een spaarzame uitbraak.

Tetteroo probeerde het van afstand en Spierdijk kwam net tekort om een voorzet binnen te koppen. De kansen bleven zich opstapelen, terwijl achterin weinig werd weggegeven.

Een grove overtreding op Van der Weijden bleef zonder sanctie, tot frustratie van de Leidenaren.

Slotfase vol spanning

In de slotfase voerde UVS de druk verder op.

Spelers als Van der Zwaan, Werk, Muanda en Wolters kwamen binnen de lijnen om het tempo hoog te houden. De grootste kans van de tweede helft was voor Van Kempen, die plots vrij voor het doel verscheen. Langs de kant werd de goal al geteld, maar zijn schot vloog over.

Even later haalde Tetteroo nog eens verwoestend uit, maar opnieuw lag doelman De Jong in de weg.

Aan de andere kant hoefde doelman Jansen vrijwel niets te doen – op een redding diep in blessuretijd na.

Meer verdiend

Na ruim negentig minuten floot scheidsrechter Van Twiller, die overigens een uitstekende wedstrijd leidde, voor het einde: 1-1.

Een punt bij de koploper is op papier een prima resultaat. Maar wie de wedstrijd zag, weet dat UVS hier meer had verdiend. Met strijd, goed voetbal en een sterke teamgeest liet de ploeg zien waarom het de laatste weken zo goed draait.

Voor de meegereisde supporters uit Leiden bleef er dan ook vooral één gevoel hangen: trots.

Want dit UVS is een ploeg die vecht voor elke meter – en als een echte eenheid over het veld beweegt.

En zoals vaker in het voetbal: soms krijg je niet wat je verdient, maar wie zo blijft spelen, gaat nog heel veel wedstrijden winnen.

Klik hier voor het fotoverslag van Jack Wolters