Zaterdagmiddag kreeg UVS in Velserbroek precies wat het vooraf kon verwachten. VSV bleek opnieuw een taaie tegenstander, op een gedateerd maar karakteristiek sportpark waar binnenkort een paar velden verderop ruimte wordt gemaakt voor nieuwbouw. Het decor paste bij de wedstrijd: rommelig, grillig en vol momenten. UVS overleefde, beet zich vast en vertrok uiteindelijk met drie kostbare punten richting Leiden: 1-2. Moeizaam, maar van grote waarde.

Eerste helft: gemiste kans, Prins als reddende engel

VSV begon scherper en greep vanaf de aftrap het initiatief. UVS had zichtbaar moeite met het veldspel en oogde onrustig aan de bal. Toch diende zich al vroeg een uitgelezen kans aan om het duel naar zich toe te trekken. Na elf minuten wees de scheidsrechter resoluut naar de stip. Tomas Tavilla nam zijn verantwoordelijkheid, maar zijn inzet leverde niet het gewenste resultaat op.

Het gemiste buitenkansje gaf VSV vleugels. De thuisploeg bleef aandringen en kwam meerdere keren gevaarlijk voor het Leidse doel. In die fase groeide doelman Prins uit tot de belangrijkste man aan UVS-zijde. Met een serie knappe reddingen — waaronder twee cruciale ingrepen kort na elkaar — hield hij zijn ploeg overeind. Zelfs toen VSV een doelpunt claimde, bleef UVS overeind: de treffer werd niet toegekend.

Aan de overkant stelde UVS te weinig tegenover het overwicht. Het tempo lag laag, de creativiteit ontbrak en de ruststand van 0-0 voelde als een kleine ontsnapping.

Tweede helft: kwaliteit, tegenslag en karakter

Na rust veranderde het spelbeeld. Met Muanda en Van Stigt binnen de lijnen voor Bart Van der Weijden (ziek) en Romello Cuvelier (geblesseerd).

In de 50e minuut mocht Boy Tetteroo aanleggen voor een vrije trap. Wat volgde was pure kwaliteit. Met gevoel én overtuiging krulde hij de bal onhoudbaar in de kruising. Een goal die het terugkijken meer dan waard is: 0-1 UVS.

Lang kon de Leidse ploeg niet genieten. Ayachi pakte zijn tweede gele kaart en moest vertrekken, waardoor UVS met tien man verder moest. VSV rook zijn kans, kreeg een strafschop en bracht de stand vanaf elf meter weer in evenwicht: 1-1. De wedstrijd lag opnieuw open.

Slotfase: beloning in blessuretijd

Ondanks het numerieke nadeel bleef UVS overeind. Met discipline, werklust en een flinke dosis veerkracht werd de druk van VSV doorstaan. John Hage bracht met Wolters en Van der Zwaan nieuwe energie en zelfs met tien man bleef UVS loeren op dat ene moment.

Dat moment kwam diep in blessuretijd. Uit een corner van Randy Wolters ontstond chaos in het strafschopgebied. Daan van der Zwaan bleef het meest alert en werkte de bal binnen. 1-2. Ontlading bij UVS, opluchting langs de lijn — ook deze treffer is vastgelegd op beeld.

Het was geen grootse wedstrijd, maar wel een volwassen overwinning. UVS nam de drie punten mee naar Leiden en bewees opnieuw dat het ook op mindere middagen resultaat kan halen. En soms, zo leerde Velserbroek, is dat precies genoeg.

UVS hervat de competitie op zaterdag 28 februari met een uitwedstrijd tegen Stormvogels IJVV. Milan Werk keert dan terug na een schorsing, terwijl de technische staf hoopt dat Tim van Dam, Isi Adima en Ilias Dardour tegen die tijd ook weer kunnen aansluiten.

Klik hier voor het fotoverslag van Jack Wolters

4 dagen geledenUVS knokt zich naar overtuigende zege op Foreholte: 3-0
1 maand geledenAbdoulhamid Baaka naar UVS
1 maand geledenUVS rekent genadeloos af met SCPB’22 en neemt overtuigend revanche (5-1)